yazılar

Bir kayıkçı kadar sessiz,

Bir deli rüzgar misali dağınık,

Tozlu yolda yalın ayak, kimsesiz,

Ve artık üzülmesin diye sarı başak,

Yüreğimi kopararak,

Gün gelir bende

giderim.



Gün gelir bende

giderim böyle;

Yaşanacak acılara inat.

Yaşanmış hiçbir şeyi unutmadan;

Ve daha yaşanacak bir çok şey varken,

Kalbimdeki hançeri çıkaramadan,

Gün gelir bende

giderim.



Gün gelir bende

giderim böyle;

Siyanürdür artık aşklarım.

Ve tertemiz aşklar

çıkarmak için,

Nice siyanürler solumuşum.

Şimdi gözlerine koca bir nehir bırakarak,

Ve kalbim okyanus gibi kabararak,

Gün gelir bende

giderim.



Gün gelir bende giderim böyle;

Oysaki;

yelkovan ve akrebin

bir oyunuydu bu;

Benim sana erken,

Senin bana geç kalmışlığın.

Şimdi bir nar gibi kızarmış gökyüzü,

Tam da tan vakti.

Gün geldi ve

Ben gittim.